ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ (α')

                ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΣ

Ο Χριστός είναι ο άρτος της ζωής. Είναι άρτος ζωής με το λόγο του που χαρίζει ζωή αιώνιο σ' αυτούς που τον πιστεύουν.  Είναι άρτος ζωής με την σάρκα του και το αίμα του τα οποία προσφέρει για φαγητό για να ζήσουμε αληθινά και αιώνια. Το βράδυ της μεγάλης Πέμπτης την παραμονή του λυτρωτικού πάθους ο Κύριος με τους μαθητές του βρίσκεται στην Ιερουσαλήμ. Τελείται το Μυστικό Δείπνο, το τελευταίο δείπνο του Ιησού και των μαθητών του, πριν το πάθος του. Στην διάρκεια του δείπνου, δίνει στον άρτο και στον οίνο τη σημασία της νέας πραγματικότητας του Σώματός του και του Αίματός του. Τον άρτο και τον οίνο δεν τα ερμηνεύει αλλά τα μεταβάλλει. Δεν διδάσκει πλέον με παραβολές  που θα βοηθούσαν στην κατανόηση μιας αφηρημένης πραγματικότητας. Στο δείπνο αυτό ευχαριστεί, αγιάζει, ευλογεί και μεταβάλλει το ψωμί και το κρασί σε Σώμα του και Αίμα του.  Στο εξής οι μαθητές του, η Εκκλησία, και οι πιστοί παίρνουν την εντολή να τελούν αυτό το μυστήριο. Θα επαναλαμβάνουν τα ιδρυτικά του λόγια. Θα το τελούν εις ανάμνησή του και θα κοινωνούν το Σώμα και το Αίμα του για να συμμετέχουν στη ζωή του, και να λαμβάνουν  συγχώρηση αμαρτιών και αιώνια ζωή. Η μεταβολή του άρτου και του οίνου σε Σώμα και Αίμα Χριστού είναι πραγματική. Εδώ δεν υπάρχει ούτε αλληγορία ούτε συμβολισμός. Η μεταβολή είναι υπερφυσική. Τα μάτια μας δεν την βλέπουν. Η πίστη μας αντιλαμβάνεται και βιώνει τα υπερφυσικά και αόρατα, βλέπει, ζει και γεύεται αυτόν τον ίδιο τον Κύριον, ο οποίος είναι όλος στο ευχαριστιακό Σώμα και Αίμα του. Το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας ιερουργεί ο Ιησούς Χριστός, αυτός προσφέρει το Σώμα του στους πιστούς, μαζί με την χάρη του Αγίου Πνεύματος. Εκεί είναι συγκεντρωμένοι οι πιστοί με επικεφαλής τον επίσκοπο, που εικονίζει τον Χριστό. Ο επίσκοπος συγκροτεί την ενότητα της Εκκλησίας.

Η όλη τελετή μέσα στην οποία γίνεται η μεταβολή του άρτου και του οίνου ονομάζεται και Θεία Λειτουργία.  Σκοπός της Θείας Λειτουργίας είναι ο αγιασμός και η συγχώρηση των αμαρτιών. Η Θεία Λειτουργία εικονίζει την ζωή του Χριστού, και χωρίζεται σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος λέγεται  προσκομιδή, και αντιστοιχεί στην γέννηση και την πρώτη περίοδο της ζωής του Χριστού. Εδώ ο ιερέας παίρνει ένα καρβέλι ψωμί που λέγεται και πρόσφορο, και βγάζει από αυτό ένα τεμάχιο άρτου που θα το χρησιμοποιήσει αργότερα.  Το δεύτερο μέρος ονομάζεται Λειτουργία των Κατηχουμένων, και αντιστοιχεί στο δημόσιο βίο του Χριστού στην αποκάλυψη του λόγου του, το Ευαγγέλιο. Εδώ ο ιερέας εκτελεί την "μικρή είσοδο" δηλαδή περιφέρει το ευαγγέλιο ανάμεσα στους πιστούς και αμέσως μετά διαβάζονται αναγνώσματα από αυτό. Το τρίτο μέρος ονομάζεται Λειτουργία των Πιστών. Ξεκινά με την Μεγάλη Είσοδο, την μεταφορά του άρτου και του οίνου από την Πρόθεση(είναι ο χώρος της προσκομιδής) στην Αγία Τράπεζα. Η Μεγάλη Είσοδος συμβολίζει την πορεία του Χριστού προς το Πάθος. Την ώρα που ο ιερέας αποθέτει στην Αγία Τράπεζα το Δισκάριο και το Άγιο Ποτήριο, καταθέτει το σώμα του Χριστού στον τάφο του.  Ακολουθεί η αγία αναφορά.  Είναι η κύρια ευχή της Θείας Λειτουργίας, κατά την οποία γίνεται η ευλογία των Τιμίων Δώρων και η μυστηριακή μεταβολή τους σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Είναι δηλαδή το ιερότερο σημείο της Θείας Λειτουργίας.

Κάθε φορά που τελούμε την Θεία Λειτουργία, έχουμε την αναπαράσταση όλου του λυτρωτικού έργου του Χριστού. Της γέννησης, της δημόσιας παρουσίας, της σταύρωσης, και της Ανάστασης του Χριστού.

Με την Θεία Ευχαριστία ενεργοποιείται και προσφέρεται η σωτηρία του ανθρώπου. Εφ' όσον το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας είναι το όλο έργο της θεϊκής συγκαταβάσεως, ανεκτικότητας  και οικονομίας, μετέχει σε αυτό ολόκληρη η Αγία Τριάδα. Ο Πατέρας αποδέχεται την θυσία του Υιού του, ο Υιός προσφέρει τον εαυτό του, το Άγιο Πνεύμα αγιάζει και ολοκληρώνει το μυστήριο.

Ο Μυστικός Δείπνος είναι η ιστορική αρχή της Θείας Ευχαριστίας και της Εκκλησίας. Η Θεία Ευχαριστία είναι η Εκκλησία και η Εκκλησία είναι η Θεία Ευχαριστία. Αποτελούν και οι δυο αυτό το Σώμα του Χριστού. Και είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους ώστε η μια να μην μπορεί να νοηθεί η μια χωρίς την άλλη.

Η ιερή μυσταγωγία της Θείας Ευχαριστίας πραγματοποιεί την ενότητα της ανθρώπινης φύσης με τον Χριστό.  Πραγματοποιεί την ενότητα του κάθε πιστού με τον Χριστό. Η Εκκλησία, η Θεία Ευχαριστία και ο Χριστός είναι ένα αδιαίρετο και μοναδικό Σώμα, και τα μέλη της Εκκλησίας, που μετέχουν στην ευχαριστιακή σύναξη και κοινωνούν τα άγια Μυστήρια, γίνονται ένα σώμα με τον Χριστό.

Η ονομασία ευχαριστία ξεκινάει από τον Μυστικό Δείπνο. Ο Κύριος πήρε τον άρτο και αφού ευχαρίστησε τον Θεό, το μοίρασε στους μαθητές του. Η ευχαριστήριος αυτή ευχή του Χριστού, του νέου Αδάμ, επανορθώνει το λάθος του παλαιού Αδάμ. Ο παλαιός Αδάμ θεοποίησε τον εαυτό του, έμεινε έτσι αγνώμων, χωρίς κοινωνία με το Θεό, δίχως ευχαριστία. Αυτή είναι η πτώση του. Με την πράξη του αυτή ο Χριστός ξαναφέρνει τον άνθρωπο στον Θεό.  Τον επανασυνδέει με τον Θεό. Με ευχαριστία προσφέρει στο Θεό, τον άνθρωπο και όλο τον κόσμο. Η κίνηση αυτή είναι δοξολογία, λατρεία, ευγνωμοσύνη. Είναι η ευχαριστήριος Θυσία.

Ο Κύριος κατά την διάρκεια του Μυστικού Δείπνου και αφού μετέδωσε την Θεία Κοινωνία, έδωσε την εντολή στους αποστόλους να τελούν το Μυστήριο εις την ανάμνησή του. Η ανάμνηση είναι η εκ νέου συνεχείς ευχαριστιακή προσφορά. Είναι η ατελείωτη ιερουργία του Μυστηρίου της λειτουργικής αναμνήσεως του Κυρίου. Είναι ανάμνηση των έργων της αγάπης του Θεού και της συγχώρησης των αμαρτιών ολοκλήρου της οικουμένης. Η ανάμνηση αυτή βγάζει από την καρδιά μας την ευγνωμοσύνη για κείνον τον μοναδικό Κύριο, για την Παναγία Μητέρα του, για τους αγίους, τους πατέρες, τους ασκητές, για τις αμέτρητες δωρεές που ακατάπαυστα μας προσφέρει.