Τι είναι η προσευχή;

Τι είναι η προσευχή;

Η προσευχή είναι το μέσο επικοινωνίας του ανθρώπου με τον Θεό. Με την προσευχή ευχαριστούμε δοξολογούμε παρακαλούμε και ικετεύουμε τον δημιουργό μας. Με τον τρόπο αυτό ενωνόμαστε με τον Θεό και η καθημερινή μας ζωή εξαγιάζεται. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, (344-407μ.Χ.) ο μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας, αναφέρει για την προσευχή: «Μεγάλο αγαθό η προσευχή. Διότι εάν ωφελείται κάποιος που συζητεί με έναν ενάρετο άνθρωπο, αυτός που αξιώνεται να συζήτα με τον Θεό πόσα αγαθά δεν θα κερδίσει; Διότι η προσευχή είναι συνομιλία με τον Θεό. Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης,(579-649μ.Χ.) ο συγγραφέας της κλίμακος, μας λέει: Η προσευχή, ως προς την ποιότητά της, είναι ένωση του ανθρώπου με τον Θεό, και ως προς την ενέργειά της, σύσταση και διατήρηση του κόσμου, συμφιλίωση με τον Θεό, μητέρα των δακρύων, συγχώρηση των αμαρτημάτων, γέφυρα που σώζει από τους πειρασμούς, τοίχος που μας προστατεύει από τις θλίψεις, έργο των αγγέλων, πηγή των αρετών, πρόξενος των χαρισμάτων, αφανής πρόοδος, τροφή της ψυχής, φωτισμός του νου, πέλεκυς που κτυπά την απόγνωση, απόδειξη της ελπίδας, διάλυση της λύπης, δήλωση της πνευματικής κατάστασης. Η προσευχή είναι γι’ αυτόν που προσεύχεται δικαστήριο και κριτήριο και βήμα του Κυρίου, πριν από το μελλοντικό βήμα. (Κλίμαξ, Λόγος 28^ος, Περί Προσευχής).  Ο Όσιος Νείλος ο Ασκητής (5ος αιώνας) μας λέει για την προσευχή: Η κατάσταση της προσευχής είναι μια περισυλλογή του Νου ενωμένη με ευλάβεια μα κατάνυξη και με πόνο ψυχής. Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (590-662μ.Χ.)μας αναφέρει: Η κορυφαία κατάσταση της προσευχής είναι το να  αποξενωθεί ο νους από την σάρκα και τον κόσμο και να γίνει άυλος και ασχημάτιστος την ώρα της προσευχής. Εκείνος που διατηρεί ακέραιη αυτή την κατάσταση, αυτός «προσεύχεται συνεχώς» (Α’ Θεσ. 5,17).  Ο Όσιος Νικήτας ο Στηθάτος (1005-1090μ.Χ.)μας λέει: Η τελειότητα της προσευχής είναι η ακινησία του νου  γύρω από τον Θεό. Έργο της, να στρέφεται η ψυχή γύρω από τα θεία πράγματα. Και τέλος της, να προσκολληθεί στο Θεό η διάνοια και να γίνει μαζί ένα πνεύμα.   « Ἐκεῖνος δὲ ποὺ προσκολλᾶται εἰς τὸν Κύριον εἶναι ἕνα πνεῦμα μὲ αὐτόν.» (Α’ Κορ. 6,17).

Αναφερόμενος ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος για την επιμονή μας στην προσευχή λέει: το μέλημά μας πρέπει να είναι ένα, να επιμένουμε στην προσευχή και να στεναχωριόμαστε για την βραδυπορία της απαντήσεως αλλά να δείχνουμε υπομονή. Καλό παράδειγμα γι'αυτό είναι η διήγηση της Καινής Διαθήκης με την Χαναναία, όπου όταν εκείνη πλησίασε το Χριστό, παρακαλώντας Τον να την ελεήσει για την ασθένεια της κόρης της. Στην αρχή ο Χριστός δεν καταδέχθηκε να της απαντήσει, ενώ αργότερα όταν η γυναίκα επέμενε με πίστη και συνέχιζε να τον παρακαλάει, της απαντάει: "ὦ γύναι, μεγάλη σου ἡ πίστις! γενηθήτω σοι ὡς θέλεις"   (Κατά Ματθαίον 15,28). Ήταν πράγματι μεγάλη η πίστη αυτή της γυναίκας  διότι ενώ έβλεπε τον Κύριο να αδιαφορεί μαζί της αυτό δεν την αποθάρρυνε, αλλά με περισσότερη προθυμία συνέχισε να παρακαλάει και ο Κύριος όχι μόνο της ικανοποίησε το αίτημά της θεραπεύοντας την κόρη της αλλά και την εγκωμίασε μπροστά στους μαθητές Του, μιλώντας για την μεγάλη πίστη που είχε.  

Γιατί δεν εισακούγονται οι προσευχές μας;

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέει ότι οι προσευχές μας δεν εισακούγονται γιατί ζητάμε ασύμφορα πράγματα, και ωφελούμαστε με το να μην πάρουμε αυτά που ζητάμε. Σχετικό είναι το παράδειγμα με τον Απόστολο Παύλο που έγραψε για το αίτημά του προς τον Θεό, αλλά δεν γίνονταν αποδεκτό.  «Τρεῖς φορὲς παρεκάλεσα τὸν Κύριον γι’ αὐτό, διὰ νὰ φύγῃ ἀπὸ ἐμέ.  Καὶ μοῦ εἶπε, «Σοῦ εἶναι ἀρκετὴ ἡ χάρις μου, διότι ἡ δύναμίς μου φανερώνεται τελεία ἐκεῖ ποὺ ὑπάρχει ἀδυναμία». Πολὺ εὐχαρίστως λοιπὸν θὰ καυχηθῶ μᾶλλον διὰ τὰς ἀδυναμίας μου, διὰ νὰ κατασκηνώσῃ εἰς ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ.  Διὰ τοῦτο εἶμαι εὐχαριστημένος μὲ τὰς ἀδυναμίας, τὰς ὕβρεις, τὰς ταλαιπωρίας, τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰ στερήσεις πρὸς χάριν τοῦ Χριστοῦ, διότι ὅταν εἶμαι ἀδύνατος, τότε εἶμαι δυνατός. (Β’ Κορινθίους 12,8)     

Ερωτήσεις: 

Τι είναι η προσευχή;

Ποια είναι τα οφέλη της προσευχής;

Γιατί αργεί να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας ο Θεός; 

Γιατί πρέπει να ελέγχουμε τον Νου, όταν προσευχόμαστε;