Η προσευχή και το θέλημα του Θεού

Η προσευχή και το θέλημα του Θεού

Προσευχόμαστε με την επίγνωση πάντα του «γενηθήτω το θέλημά σου» και θα πρέπει αυτό να το λέμε καταρχήν από αγάπη προς το Θεό Πατέρα μας και κατά δεύτερον έχοντας επίγνωση ότι το θέλημά Του τελικά είναι η δικιά μας σωτηρία. Άρα για ότι προσευχόμαστε θα το ζητάμε με το σκεπτικό, στο ζητάω Θεέ μου αλλά ας γίνει όμως όπως θέλεις εσύ, διότι εσύ ξέρεις καλύτερα τι είναι καλό για μένα. Έτσι λοιπόν εάν ο Θεός δεν μπορεί από αγάπη να πραγματοποιήσει το ζητούμενο της προσευχής μας, τότε εμείς και πάλι τον ευχαριστούμε , διότι μόνο εκείνος ξέρει τι είναι συμφέρον για εμάς. Η απλούστερη όλων των προσευχών το «Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με» όπως λένε και οι λέξεις δεν ζητάμε κάτι συγκεκριμένο αλλά το έλεος απλά του Θεού σε εμάς, δηλαδή αφήνουμε τον Θεό να μας ελεήσει όπως εκείνος γνωρίζει καλύτερα. Και εάν προσθέσουμε στο τέλος την λέξη τον αμαρτωλό τονίζουμε με ταπείνωση ακόμα περισσότερο την αναξιότητά μας, Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με τον αμαρτωλό. Ένας άλλος λόγος που δεν εισακουγόμαστε είναι διότι προσευχόμαστε επιμένοντας στην αμαρτία. Μας λέει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: Αυτό είπε και ο Θεός στον Ιερεμία για τους Ιουδαίους, δεν απομακρύνθηκαν από την ασέβεια και συ προσεύχεσαι γι’ αυτούς; Αλλά δεν θα ακούσω την προσευχή σου(Ιερ. 7,16). Και αν αυξήσετε την προσευχή σας δεν θα σας ακούσω, διότι τα χέρια σας είναι ακάθαρτα(Ησαΐας). Ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης(579-649)μας λέει στην Κλίμακα «Όσοι πηγαίνουμε να παρασταθούμε ενώπιον του Θεού για να συνομιλήσουμε μαζί του, ας μην προχωρούμε χωρίς προετοιμασία. Ας είναι ο χιτώνας της ψυχής σου υφασμένος με το νήμα της καλοσύνης, ειδεμή σε τίποτε δεν πρόκειται να ωφεληθείς. Τα λόγια της προσευχής να είναι απλά και λίγα για να μην διασκορπιστεί ο νους σου, αναζητώντας λόγια. Η πολυλογία στην προσευχή διασπά τον νου, ενώ αντιθέτως η μονολογία συγκεντρώνει τον νου».